Achtergronden vogelschieten in mist gehuld



Voor veel Ruurloërs zijn de achtergronden van het vogelschieten in mist gehuld. Waarom schieten de schutters op een vogel? Waarom kronen ze de winnaar van het vogelschieten tot koning? Waarom noemen ze hem niet opperman of hoofdman? We kunnen slechts een verklaring voor dit fascinerende fenomeen vinden, wanneer we het vanuit de culturele traditie en de belevingswereld van weleer duiden. In oude reglementen is sprake van 'voghel ofte papagaey' schieten dat traditioneel in het voorjaar plaatsvond (en vindt). Zie hier de sleutelwoorden die tot zingeving leiden wanneer we ze betrachten door de ogen van onze ‘emotionele en cyclisch denkende' 16e en 17e eeuwse voorouders. De 'voghel ofte papagaey' was een zinnebeeld van de vruchtbaarheid van het voorjaar, evenals Afrodite, ofwel de Griekse godin, die in de gedaante van een vogel van de Olympus afdaalde om de stervelingen vruchtbaarheid te schenken, evenals de 'Heilige Geest', die traditioneel in de gedaante van een vogel wordt afgebeeld. Door die vruchtbaarheid in de vorm van een bonte vogel of papagaai ‘af te schieten', kon zij als een feniks met hernieuwde kracht in de persoon van de schutterskoning herrijzen. Dus kreeg hij de zilveren vogel omgehangen, ten teken dat 'de kracht van het voorjaar in hem was'. Mede omdat de schutter tijdens het vogelschieten toonde ‘de beste der besten' te zijn, noemde men hem in feodale traditie koning, afgeleid van het oud Griekse Aristos. In dit ritueel van het vogelschieten is tot op heden weinig veranderd.